25 Ağustos 2015 Salı

Sahalara Dönüş Not: Daha olgun, daha kararlı ve daha bir yalnız...

 2 yıl önce 19 yaşında genç bir kız varmış. Çok kitap okurmuş. E haliyle buralarda takılırmış. Yeni mezunmuş o sıralar. Mezun olduktan 2 ay sonra ataması olmuş ve evinden çok uzaklara düşmüş. Başta çok hoşuna gitmiş tabi ki. Kendi evi kendi parası alabileceği tonla kitap. 

Başlarda iyiymiş her şey, kopmamış buralardan. Ne var ki her şey hep güzel gitmiyor değil mi? Ha böyle dediğime bakmayın kötü bir şeycikler olmamış tabi ki. Sadece büyümüş birazcık. Farklı alışkanlıklar edinmiş. Farklı uğraşlara odaklanmış. Zaman ayıramamış buralara. Hani hep olur ya hepinize arada bir okuyamama durumu, bu kızımızın ki çok çok uzun sürmüş. Ha öyle hepten bırakmamış okumayı bırakılır mı öyle. Sadece araları çok çok uzamış. Çok ilgisiz kalmış kitapları. Çok üzülmüşler. Çünkü şimdiye kadar gittiği her yere onlarda peşinden gitmişler. Her anlaşamamazlıkta her evden ayrılışta onlarda kolilenmişler kızın umutlarıyla birlikte. Haksızlık değilmi diye düşünmüşler bize yapılanlar. Her sabah kızın gözüne gözüne sokmaya başlamışlar bunu. Kız zaten çok çok pişmanmış ama atamıyormuş o adımı işte. 

Bir gün arkadaşının biri gelmiş evine. Kitaplığını görünce şok olmuş. 'Aaa bunları sen okuyor olamazsın. Sen ne anlarsınki kitaptan' tarzı cümleler kurmuş. Kız çok sinirlense de bir şey diyememişki. Hiç kimse görmemiş ki onu kitap okurken. Ah birde eskiden öylemiydi diye düşünmüş. Herkes onu görünce imrenir hayranlıkla bakarmış.

İtiraz etmiş kız. Onları ben okudum ben okuyorum demiş. En başta kendisini ikna etmiş. Bundan sonrası onun için çokta önemli değilmiş çünkü. Eski kitap delisi haline dönme kararı almış. Oturup ilk bitirdiği kitapta derin bir nefes almış. Başka hiçbir şeye, hiçbir mutluluğa ihtiyacım yok, içimdekini takip etmeliyim demiş.  
Birazcık destek ilk adım olabilir demiş. 
Ve başlamış dönüş satırlarını yazmaya... 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder