28 Nisan 2013 Pazar

Kitap Yorumu - Oniks / Jennifer L. Armentrout


Öhüm! Oniks bitti!! :(
Bitmesin diye azar azar sindire sindire okudum ama elden ne gelir. 
İlk kitaba bayılmıştım ama bu ondan kat kat daha güzel olmuş.  Opal çıkana kadar kalpten gitmem umarım. :(

Odun Daemon biraz yontulmuştu bu kitapta. Bu kendince 'romantik' halleri çok hoşuma gitti. :D Ama Daemon bu ne kadar yontulsada odun yine odun. :D
 Tüm kitap boyunca defalarca gülmekten yerlere yattım. Atışmaları ilk kitaptakimden çok daha eğlenceliydi. :D 
Okuyanlar bilir hele o başlardaki kurabiye sahnesi neydi öyle? :D Otobüste okuduğum için doyasıya gülemedim. Eve gelince açıp o kısmı okuyup doya doya güldüm. :D Naptın Jennifer? Canımıza kastınmı var? :D

Birde Blake var tabi... Konuya bu kitapta dahil olan niyetinin baştan beri kötü bişi olduğunun bariz olarak hissedildiği çocuk. Katy hariç tabi. Nasıl anlamaz cidden aklım almıyor. Başından beri Daemon söylemişti. Bu kızdaki inat cidden biraz sinir bozucu...

Dee'nin yaralandığı sahnede kendimi tutamadım ağladım. Çok kötü hissettim ya. Nasıl olurda Blake embesili hem Dee hemde Adam'dan daha güçlü olur? Zavallı Adam. İyi çocuktu... Bunlardan sonra Ash'in Katy hakkında düşünceleri birdaha olumlu olmuycak diye düşünüyorum. Bence haklıda... Birde Dee var tabi. Kolay toparlanamaz. :(

Son 100 sayfada kendimi kaybettim resmen. Genel olarak o kadar hızlı ilerledi ki... Tam herşeyden umutsuz şekilde biticek diye son sayfayı çevirmiştimki bir de ne çıktı karşıma ? Dawson... Cidden kurtulacağını beklemiyodum. Sanki yazar Opal için daha çok heycanlanalım, kuduralım, ölelim diye bilerek yapmış. Ve aynende öyle. Ölüyorum meraktan. :(

Ama söz konusu DEX olunca fazla beklemiyceğimizi umuyorum. :)


Puan:


.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder